Stemmingen en koersen op de politieke markt

woensdag 1 maart 2017

Senioren, vreemdelingen in eigen land ?



Senioren zijn tweederangs burgers

Senioren worden in Nederland gezien als tweederangs burgers. U gelooft dat niet en daarom zal ik dat in deze blog voor u bewijzen. Ongelijke behandeling of bejegening is voor mij de toetssteen. En om uw aandacht vast te houden zal ik de behandeling van senioren vergelijken met die van toegelaten vluchtelingen of statushouders. Dat is natuurlijk een levensgevaarlijke bezigheid want alleen al met die aankondiging sta ik nu bij velen ingeboekt als een xenofoob of erger.

Discriminatieangst, maar niet t.o.v. ouderen 

Wij zijn in Nederland doodsbenauwd om te discrimineren. Dat is ingebakken in onze cultuur en dat heeft iets te maken met Christelijke waarden en traumatische gebeurtenissen uit de recente geschiedenis. Ik las laatst een autobiografie van iemand met een migratieachtergrond (het woord allochtoon is afgeschaft) die smakelijke verhalen bracht over hoe hij daar in zijn jeugd profijt uit kon trekken.




Het is heel merkwaardig dat die angst om te discrimineren nauwelijks speelt ten opzichte van onze ouderen. Dat blijkt bijvoorbeeld als de publieke omroep naar Blaricum trekt om daar zonder enige gêne de beter gesitueerde ouderen in hun dure sloepen te filmen.  In het commentaar werd bewust het beeld van een rijke leisure class op heel senior Nederland geplakt. Dat is textbook propaganda die alleen maar mogelijk is omdat het inspeelt op een onderhuids gevoel in onze samenleving.

Polariseren tussen generaties

Niemand wil oud zijn, en bijna niemand die een rijpere leeftijd nog niet heeft bereikt (of deze nog kan ontkennen) is bereid of in staat om te denken vanuit het perspectief van de ouderen in onze samenleving. Niemand wil tot die doelgroep behoren en weinigen willen zich er buiten verkiezingstijd mee identificeren. Dat biedt dus alle ruimte voor ongelijke behandeling.

Daarom worden de belangen van ouderen stelselmatig onderbelicht en daarom is er behoefte aan het verdraaien van de werkelijkheid en de feiten. En daarom zien we zowel paternalisme als discriminatie richting senioren. Daarom wordt hun emancipatiebeweging 50PLUS gebasht. En daarom ook wordt Henk Krol anders tegemoet getreden dan andere lijsttrekkers. Zogenaamd fatsoenlijke partijen zoals D66 en de PvdA zijn in de strijd om de zetels zelfs begonnen om de polarisatie tussen generaties op te roepen en aan te wakkeren. Ouderen zouden de centjes van de jongeren inpikken. Ik zou hier zo een Godwin in de strijd kunnen gooien.

Zelfhaat en geruite pantoffels

Wellicht ziet u het probleem niet of vindt u dat ik overdrijf. Mogelijk, maar het obscure groepje Denk exploiteert dat polarisatie denken bijvoorbeeld op professionele wijze en dat kan op termijn gevaarlijk worden. Polariseren tussen bevolkingsgroepen heeft nog nooit iets goeds opgeleverd. De reactie wordt dan ook direct geleverd door dwaallicht Thierry Baudet. Deze over het paard getilde zelf verklaarde intellectueel beweert dat de angst voor discriminatie in Nederland is doorgeslagen naar een vorm van zelfhaat. Eerlijk gezegd is dit geen volslagen onzin, wellicht wel iets overdreven, maar minder onzinnig of gevaarlijk dan de rest van zijn demagogie.


Ik constateer dat 50PLUS zich keurig blijft gedragen. Men komt met feiten en met argumenten. Er wordt niet op de onderbuik ingespeeld, er wordt niet gelogen. Daar ben ik blij om en trots op. Ik heb al diverse schoenen naar de TV gegooid bij optredens van Rutte, Pechtold, Asscher en al die andere Haagse Talking Heads. Maar bij Henk Krol kon ik gelukkig mijn geruite pantoffels tot nog toe aanhouden.

De Angstkaart, de Hebzuchtkaart en de “Feel Good Kaart”

Terzake. Ik constateerde dat oud zijn niet populair is in Nederland. Mensen die zich mentaal nog niet met de oudere generatie hoeven te identificeren stellen dat in hun hoofd zo lang mogelijk uit. Ik ben zelf 65 (zonder AOW), ga straks 65 km fietsen en heb helemaal niet het gevoel dat ik tot de doelgroep van de 50PLUS partij behoor. Omdat ik af en toe analytisch denk, een levenlang met leren bezig ben, maatschappelijke interesse heb en de politiek een beetje volg weet ik wel beter. 

Maar gevoel en emotie is dus wat anders dan een rationele analyse. De politiek appelleert vooral aan de onderbuik omdat men weet dat dit succesvol kan zijn bij verkiezingen. Het is beslist niet zo dat alleen Wilders hier mee bezig is. Alle grote partijen spelen de Angstkaart, de Hebzuchtkaart, en een kaart die wat minder vaak herkend wordt: de “Feel Good Kaart”.


Emotiepolitiek

Ik ben ook actief in de lokale politiek en ik heb gezien dat bij de vestiging van een AZC zowel door voorstanders als door tegenstanders uitsluitend emotiepolitiek werd bedreven. De voorstanders wilden vooral voor zichzelf bewijzen dat men uit het goede hout gesneden was. Het was “Feel Good Politiek” versus “Haat Politiek”. Beiden zijn het vormen van opportunisme en ik wijs ze allebei af. Er was in ieder geval geen rationele afweging van feitelijke argumentaties mogelijk. Er was veel zwart en veel wit, en er was veel onvermogen om onbevooroordeeld naar feiten te kijken.

Omdat dit onderwerp zoveel emoties oproept is het nuttig om de discussie rond het opvangen van vluchtelingen eens te vergelijken met de discussie over de behandeling van ouderen. En omdat het tijdens de verkiezingen uiteindelijk over het verdelen van geld gaat wil ik daar op inzoomen.

Hoeveel kost een statushouder ?

Het opvangen van vluchtelingen kost enorm veel centjes. Ik heb eens gekeken naar de huisvestingskosten van vluchtelingen die een toegangsbiljet tot Nederland hebben gekregen, de zg. statushouders. In Nederland komen er jaarlijks ongeveer 200.000 huurwoningen vrij voor een nieuwe bewoner (bron: Aedes, koepel van woningcorporaties). Statushouders krijgen 14% van die woningen. Als ik de kosten van die woningen op 1,5 ton inschat resulteert dat in een kostenpost van 4,2 miljard euro per jaar. Daarnaast moeten er op korte termijn 15.000 extra woningen worden gebouwd voor statushouders. Als ik die woningen even gemakshalve op 1 ton per stuk calculeer heb ik een kostenpost van 1,5 miljard te pakken. Ter vergelijking: de AOW op 65 jaar kost de komende regeringsperiode 3,6 miljard.

Xenofoob ?

Ik ga het verder niet hebben over kosten van bijstand, huurtoeslag, gezondheidszorg, onderwijs, etc. voor statushouders. Ik zoek ook niet uit hoe lang het duurt totdat ze in staat zullen zijn om economistisch gezien de eigen broek op te houden. Ik ga ook niet uitzoeken hoe lang het duurt totdat deze mensen in staat zullen zijn om echt mee te doen in onze maatschappij en welk deel echt ooit geïntegreerd raakt en wat dat precies is. En nee, voor alle duidelijkheid, ik heb hier nog geen conclusie getrokken uit deze cijfers en ik wil ook tussen de regels door niet beweren dat onze grenzen dicht moeten. Op het feit dat ik alleen wat cijfers boven tafel heb gebracht kunt u mij nog niet afrekenen.


Een ongemakkelijke waarheid

Ik wil alleen maar even aantonen dat de grondhouding van de politiek t.o.v. ouderen vaak een andere is dan die t.o.v. van andere groeperingen, zoals in dit geval vluchtelingen. Precies dezelfde partijen die het een eenvoudige kwestie van beschaving vinden om, al dan niet grenzeloos, onze resources te delen met mensen uit andere landen hebben t.o.v. ouderen een heel een andere houding.

Partijen die het blijkbaar niet fatsoenlijk vinden om het over de kosten van vluchtelingenopvang te hebben, en die niet willen nadenken of zich niet willen uitspreken over of er ook grenzen aan deze politiek zitten, zeggen zonder onderbouwing, of zelfs met een bewust leugenachtige onderbouwing, dat AOW met 65 jaar onbetaalbaar is. Dat heet ongelijke behandeling, en dat is een ander woord voor discriminatie. Het is niet zo raar dat populisten wel eens de vergelijking hebben gemaakt tussen de behandeling van gevangenen en de behandeling van ouderen in bijvoorbeeld sommige verpleeghuizen.


Knuffelmaatregelen

Waarom schamen de feel-good-politici zich eigenlijk niet voor de ongelijke behandeling van ouderen op een groot aantal beleidsgebieden en is men wel doodsbenauwd om zo’n stempel opgedrukt te krijgen op het terrein van de vreemdelingenpolitiek ? 

Ouderen blijken op veel beleidsterreinen als tweederangs burgers te worden gezien. Daarom hebben senioren een emancipatiebeweging zoals 50PLUS nodig. Dat is al gebleken doordat mainstream partijen die zich voorheen niets gelegen lieten liggen aan ouderen opeens in de verkiezingsperiode met allerlei knuffelmaatregelen kwamen.

O ja

Voor alle duidelijkheid, 50PLUS heeft een uiterst fatsoenlijk programma op het gebied van het vreemdelingenbeleid. Als u mij niet gelooft kunt u het hier nalezen.

Jaap Haasnoot





Geen opmerkingen:

Een reactie posten