Impasse moet worden doorbroken
Voor insiders is het duidelijk dat het verkiezingsdebacle
voor 50PLUS, waarbij de club van 4 zetels naar 1 zetel is gegaan in de Tweede
Kamer, uiteindelijk te maken heeft met een intern gebrek aan het juiste bestuurlijke
leiderschap, en aan een slechte en kwetsbare organisatie die daarmee samenhangt.
Zoals in veel partijen zijn er bij 50PLUS ook verschillen van mening over de
stijl van politiek bedrijven. Daar moet helderheid over komen. De zwakke
organisatie heeft betrekking op zowel structuren, de interne cultuur als de
bemensing op sleutelposities. De gewoonte van sommigen om verschillen van
mening uit te vergroten en deze op straat te gooien maakt de partij kwetsbaar. Dit
heeft er voor gezorgd dat 50PLUS ondanks een enorm kiezerspotentieel tot nog
toe in de marge is blijven hangen. De hamvraag is hoe de impasse of stagnatie kan
worden doorbroken. Dezelfde mensen die deze impasse tot nog toe niet hebben kunnen
doorbreken zullen waarschijnlijk niet in staat zijn om dat in een volgende fase
wel te doen. Het hele veld overziende is de conclusie dat we dus een
kwantumsprong moeten organiseren om de partij te redden.

50PLUS is kwetsbaar voor “hackers”
De partij is jaren lang blijven steken in de pioniersfase en
is er nooit in geslaagd om op te schakelen naar een volgende stabiele fase. Sommige
mensen kunnen daar ook belang bij hebben. Maar als je niet goed georganiseerd
bent blijf je ook kwetsbaar voor politieke “hackers”. En net als in de wereld
van de ICT weten hackers ook bij 50PLUS keer op keer weer feilloos de zwakke
plekken te vinden. Die proberen ze vervolgens voor eigen doeleinden te misbruiken.
Uiteindelijk gaat het daarbij bijna altijd om baantjes of om de macht te kunnen
uitoefenen. En omdat het om een politieke partij gaat worden hierbij politieke
standpunten of programma’s vaak als strijdmiddel, maar daarnaast ook als alibi
gebruikt. Het “knokken voor de ouderen” dus als dekmantel voor het eigen belang
en voor de eigen doelen. Ondertussen richt de strijd zich vooral op de interne
concurrentie, wordt de partij schade toegebracht en zijn de ouderen daardoor vooral
de dupe. En net als bij het hacken van software kunnen enkelingen enorme schade
toebrengen die afstraalt op de hele partij.
Vertrouwen is de sleutelfactor
Kiezers en potentiële leden hebben terecht geen interesse of
vertrouwen in een partij die zijn eigen zaakjes niet goed op de rit heeft staan,
en die continu slechte publiciteit trekt door intern gedoe en geruzie. Dat is
dodelijk want vertrouwen is het belangrijkste kapitaal van een politieke
partij. Vertrouwen vertaalt zich in zetels, zetels in macht en invloed, en
alleen daarmee kun je je doelstellingen verwezenlijken.
Een slecht imago is dodelijk
Mensen met kwaliteiten hebben geen interesse zich aan zo’n
club met een slecht imago te verbinden. Het is slecht voor je reputatie, het
gedoe is niet leuk en er is onvoldoende zicht op dat er ooit wat bereikt kan
worden. Dat is dus een lastige paradox. De partij heeft goed kader en veel leden
en kiezers nodig om succesvol te kunnen zijn. Maar het gebrek aan succes, of
het gebrek aan de juiste condities om succesvol te kunnen worden, houdt de
goede mensen buiten de deur. Het slechte imago is lastig te repareren. Dat is
een van de redenen dat de partij blijft hangen in de marginaliteit.
50PLUS heeft ander leiderschap nodig
In een andere blog schreef ik onlangs dat de pioniersfase en de daarop volgende fase verschillende
vormen van leiderschap vergen. Uit de organisatiekunde weten we ook dat de
overgang naar een volgende fase meestal gepaard gaat met een crisis. De mensen
van het eerste uur zijn vaak geneigd om vast te houden aan de stijl die ze
gewend zijn en die ze goed beheersen of ze kunnen zichzelf niet opnieuw
uitvinden. Maar de volgende fase in de organisatieontwikkeling vergt nu juist
een heel andere stijl van opereren om succesvol te kunnen zijn. Dat geldt zeer
speciaal ook voor 50PLUS in de huidige omstandigheden.
Afscheid nemen is een kunst
De overgang naar een volgende fase betekent voor
sleutelfiguren soms ook afscheid nemen en de macht uit handen geven. De meeste leiders
blijken na verloop van tijd met de macht verkleefd te zijn en houden zo lang
mogelijk vast aan het pluche. Dat houdt vernieuwing tegen. Dat houdt ook tegen
dat het kader voor de toekomst wordt aangetrokken, opgekweekt en in positie
gebracht. Nieuwe mensen worden vaak als concurrenten gezien en politieke
entrepreneurs zijn vanuit controledwang geneigd om de touwtjes in handen te
willen houden. In een pioniersfase waarin de organisatie en de structuren
ontbreken om dit soort zaken ordelijk te regelen is een partij extra kwetsbaar
voor Machiavellistische praktijken. Bij 50PLUS zijn gedurende de rit veel
bekwame mensen om dit soort redenen teleurgesteld afgehaakt.
Stabiliteit ontbreekt
Onder de huidige omstandigheden is 50PLUS veroordeeld tot
een situatie waarbij het wachten is tot de volgende hacker opstaat om de nodige
onrust te veroorzaken. Crisis is een constante als je er niet in slaagt de
organisatie naar een hoger plateau te krijgen waar stabiliteit en
voorspelbaarheid de norm zijn. De ongezond lange puberteit heeft intern veel
schade opgeleverd. In feite is het na alles wat er gebeurd is een wonder dat de
partij nog bestaat. De enige kans die de partij nog heeft om te overleven is
dat we nu een intensief veranderproces ingaan dat als doel heeft om snel stabiliteit
en continuïteit te brengen. Alleen dan kan 50PLUS doorgroeien naar een partij
met een constructief imago die bij kiezers voldoende steun en vertrouwen kan
verwerven. En alleen dan kunnen we onze maatschappelijke doelstellingen
realiseren.
Transitiemanagement
Naar onze overtuiging is dat alleen mogelijk als nieuwe
mensen met de juiste kwalificaties de kans wordt geboden om die overgang naar
een stabiele fase op professionele en integere wijze te regelen. Het is nu of
nooit. Mensen die vergroeid zijn met de pioniersfase, en die de daarbij horende
stijl van opereren hanteren, zullen niet in staat zijn om zichzelf of de partij
aan de eigen haren uit het moeras te bevrijden. Vanuit die gedachte hebben een
aantal actieve leden die politiek actief zijn voor 50PLUS in een waterschap,
gemeente of provincie de koppen bij elkaar gestoken om voor de leden een
alternatief te kunnen bieden. Dit gezelschap heeft een voorstel gemaakt dat in
feite bedoeld is om de partij te redden. Het voorstel, dat de vorm heeft van
een amendement, geeft de koers aan die gevolgd zou moeten worden en stelt een
aantal kandidaten voor die als interim-bestuur het transitieproces vorm moeten
geven.
Het is nu of nooit
De kandidaten stellen zich daarvoor beschikbaar omdat ze
willen voorkomen dat de partij verder in het ongerede raakt. Daarom stellen ze
zich voor een beperkte periode beschikbaar om “de kar weer in het spoor te
krijgen”. Daar hoort bij dat er een goede samenwerking tot stand wordt gebracht
met de fracties, en dat er een duidelijke scheiding komt tussen de vereniging
en het politieke bedrijf. Een basisvoorwaarde voor herstel en expansie is dat
de organisatie, en allerlei processen en structuren op orde worden gebracht. Verder
moet er meer helderheid komen over het gewenste profiel van de partij en het
programma c.q. de vertaling van het gedachtegoed. Gaan we door als principiële
getuigenispartij of willen we een meer pragmatische resultaatgerichte koers volgen ? Dat moet uiteraard goed met de leden worden
besproken. Alleen als we intern orde op zaken kunnen stellen, en alleen als we
de interne cohesie en het vertrouwen kunnen herstellen, zullen wij in staat
zijn om als partij te overleven, en om door te groeien naar de plaats in het
politieke krachtenveld die onze doelgroep verdient. Het woord is nu aan de
leden op de ledenvergadering van 8 mei aanstaande. Zij hebben de sleutel in
handen.
Jaap Haasnoot